Zespół Downa

Zespół Downa
5 (100%) 13 głosów

Coraz częściej na ulicach spotykamy uśmiechnięte dzieci o charakterystycznym wyglądzie. To dzieci z zespołem Downa. Wzrost tolerancji i akceptacji dla odmienności sprawiły, że dzieci i dorośli wyszli z zamkniętego świata czterech ścian.

Co to jest zespół Downa

Nazwa choroby pochodzi od nazwiska angielskiego lekarza, Johna Langdona Downa, który w XIX wieku opisał 12 wspólnych cech dla osób ze sobą niespokrewnionych o podobnym wyglądzie i upośledzeniu umysłowym. Ponieważ w wyglądzie doszukał się podobieństwa do rasy mongolskiej, przez kilkadziesiąt lat choroba była także określana mianem mongolizmu.

Dopiero pod koniec lat pięćdziesiątych XX w. Jerome Lejeune odkrył prawdziwą przyczynę występowania zespołu Downa.

Przyczyny zespołu Downa

Zespół Downa, nazywany też trisomią 21. chromosomu, jest chorobą genetyczną spowodowaną wystąpieniem trzeciego chromosomu w ich 21 parze. Dlaczego tak się dzieje, nie wiadomo do dziś, co uniemożliwia zapobieganie uszkodzeniu kodu lub jego naprawę. W trakcie powstawania komórek potomnych występuje nadmiar materiału genetycznego, który gromadzi się przy 21 parze chromosomów każdej komórki. Ocenia się, że średnia urodzeń dzieci z zespołem Downa wynosi 1:800, przy czym tylko co siódme dożywa do porodu, pozostałe giną w trakcie poronień samoistnych lub ciąży obumarłych.

Prowadzone przez lata badania pozwalają na stwierdzenie, że ryzyko urodzenia dziecka z zespołem Downa wzrasta wraz z wiekiem matki:

  • w wieku 20 lat ryzyko wynosi 1:1667,
  • w wieku 30 – 1:952,
  • w wieku 40 – 1:106,
  • w wieku 49 – 1:11.

Objawy zespołu Downa

W powszechnej opinii utarło się przekonanie, że dzieci z zespołem Downa są ciężko niedorozwinięte, tymczasem niedorozwój intelektualny u tych osób jest lekki lub umiarkowany. Tylko w przypadku występowania innych współistniejących chorób może wystąpić upośledzenie ciężkie.

Najbardziej charakterystyczny dla zespołu Downa jest wygląd zewnętrzny:

  • oczy w kształcie migdałków, ustawione do góry na zewnątrz,
  • jasne plamki na tęczówce oka,
  • małe małżowiny uszne,
  • krótki, szeroki nos,
  • zmarszczki nakątne,
  • krótkie dłonie i stopy,
  • bruzda sandałowa na podeszwie,
  • duży odstęp między paluchem a drugim palcem,
  • zewnętrzny przewód słuchowy jest zwężony,
  • główna linia na dłoni przebiega w sposób poprzeczny.

Dodatkowymi objawami zespołu Downa jest zmniejszona odporność, co powoduje, że są podatne na różnego rodzaju infekcje. Mogą pojawić się też wady serca, zaburzenia wzroku, słuchu, nieprawidłowości w funkcjonowaniu układu pokarmowego, moczowego, płciowego. Często pojawia się wiotkość mięśni, co powoduje między innymi wystawianie języka.

Wśród osób z zespołem Downa często występuje białaczka, ale odporne są na inne rodzaje nowotworów.

Stopień upośledzenia umysłowego

Przez dziesięciolecia osoby z zespołem Downa traktowane były jako całkowicie upośledzone, niezdolne do funkcjonowania w społeczeństwie, stąd dzieci umieszczano w specjalnych ośrodkach. Skrajne ideologie (nazizm) nakazywały wręcz ich likwidację. Tymczasem prowadzone badania udowodniły, że osoby z zespołem Downa po odpowiednim leczeniu i rehabilitacji mogą samodzielnie radzić sobie w życiu.

Jasno trzeba powiedzieć, że na chorobę Downa nie ma lekarstw i nie da się jej zapobiec. Nie oznacza to jednak, że dzieci urodzone z zespołem Downa należy zostawić na pastwę losu, wręcz przeciwnie. Zapewnienie od początku właściwej opieki i stymulacji sprawi, że dzieci będą mogły funkcjonować w środowisku, sprawiając wiele radości rodzicom.

Pierwsza diagnoza dla rodziców jest szokiem, zadają sobie pytania: dlaczego, kto jest winny. Później przychodzi refleksja i chęć działania, by zapewnić dziecku warunki do normalnego rozwoju. Istnieje wiele fundacji i organizacji, które służą rodzicom pomocą psychologiczną i merytoryczną.

Najważniejszym momentem dla dalszego rozwoju dziecka z zespołem Downa jest jego bezwarunkowa akceptacja, z jego wadami, wyglądem i zaletami. W zamian za to odwdzięczy się bezwarunkową miłością i ufnością.

Iloraz inteligencji osób z zespołem Downa

Iloraz inteligencji u osób z zespołem Downa może wynosić nawet 85, ale najczęściej waha się od 55 do 70, co umożliwia samodzielne życie, oczywiście po odpowiednim przygotowaniu. Tylko niewielki procent dzieci wykazuje się upośledzeniem ciężkim w granicach 35-55 pkt IQ.

W przypadku dzieci z zespołem Downa najważniejszą rolę odgrywa stymulacja ich rozwoju. Dziecku trzeba dostarczać bodźców, które pobudzą go do poznawania otaczającego świata i opanowania różnych czynności. Nic jednak nie może odbywać się na siłę, wszystko musi przebiegać zgodnie z naturalnym rozwojem dziecka. Podobnie jak w przypadku dzieci zdrowych, najlepiej sprawdzą się zasady Marii Montressori, które stały się programem dla wielu niepublicznych przedszkoli.

Dziecko z zespołem Downa wymaga opieki wielu specjalistów (w zależności od współwystępujących chorób), ale przede wszystkim rehabilitacji ruchowej, zajęć logopedycznych i psychoterapii grupowej, która uczy zachowań społecznych.

Średnia długość życia osób z zespołem Downa wynosi 39 lat, warto więc, by były samodzielne. Mężczyźni z zespołem Downa są bezpłodni, natomiast kobiety mogą rodzić, 2/3 ich dzieci będzie zdrowe.

5 odpowiedzi do artykułu “Zespół Downa

  1. stop islamizacji Europy

    My w Polsce nie mamy pojęcia co tak naprawdę dzieje się na świecie. Są kraje w Europie, gdzie od lat nie urodziło się ani jedno dziecko z zespołem Downa. Po badaniach prenatalnych od razu zalecana jest aborcja. Tak, zalecana, a nie proponowana, bo w dużej mierze nie ma tam żadnego wyboru, a jak tego nie zrobisz, to państwo zrobi wiele żeby każdy uważał taką rodzinę z dzieckiem z zespołem Downa za wariatów.

  2. Agnieszka

    Zespół Downa nie jest żadnym przekleństwem, ale nie oszukujmy się – lekko nie jest. Mój syn ma 30 lat i teraz jest ok, ale na początku ludzie reagowali różnie i to jest bardzo delikatne określenie… Nawet przeprowadzić się mieliśmy, bo było chwilami nie do wytrzymania. Ale ostatecznie to sąsiedzi się wyprowadzili, a nowi byli bardziej kumaci i nie było to dla nich „zboczenie”…

  3. Fredy

    Ludzie reagują różnie, ale rzeczywiście jest znacznie lepiej, niż było kiedyś. W dużej mierze dzięki telewizji, można psioczyć na to i marudzić, ale prawda jest taka, że to jedyna szansa żeby do szerszej świadomości dotarło, że zespół Downa to nie jest jakieś kosmiczne upośledzenie. Był taki serial kiedyś „Korki i Beka” o dzieciach z zespołem Downa. Na tamte czasy to był w Polsce przełom.

    1. Wera

      To był serial „Dzień za dniem” i tylko korki miał Zespół Downa 🙂 Ale rzeczywiście ten film pokazał pozytywną stronę dzieci z zespołem Downa i spuścił sporo powietrza z tego balona przerażenia. Wcześniej niektórzy myśleli nawet, że mogą się zarazić przez dotyk…

  4. zaniepokojony

    Żona właśnie wróciła z badań prenatalnych i jest przerażona. Ma 35 lat i lekarz powiedział jej, że ryzyko, że będzie dziecko z zespołem Downa wynosi 1 do 302 czy jakoś tak, według niej to bardzo dużo i siedzi zapłakana. Da się to jakoś na 100% jeszcze sprawdzić gdzieś?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *